η απουσία

όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζώ.

Quite Emotional

Μ'αρέσει να κάθομαι κρυμμένος στο μπαλκόνι και να κοιτάω μυστικά τον κόσμο γύρω μου να κινείται. Ακουμπισμένος στο κάγκελο, να βλέπω αυτοκίνητα, ανθρώπους, σύννεφα, να τρέχουν, άλλοι κάνοντας τόσο θόρυβο που σε κάποια στιγμή θα μπορούσε να με εκνευρίσει, κι άλλοι να περνάνε αθόρυβα, σαν να μην ήταν ποτέ εκεί. Με τη μουσική μου στα αυτιά, μια μπύρα να με κάνει να κρυώνω ακόμα πιο πολύ στο κρύο, να χαίρομαι την ησυχία.. Καμιά φορά σκέφτομαι πως θα 'θελα να 'χα παρέα, και κάθε μια από αυτές συνειδητοποιώ πως αυτό θα είναι κάτι που θα κάνω πάντα μόνος, όταν δε μπορώ να κοιμηθώ, κι αν το μοιραζόμουν με κάποιον θα έχανε την ιερότητά του, και θα έπαυε να είναι κάτι απόλυτα δικό μου που δε θα μπορεί κανείς ποτέ να μου κλέψει..

Για τις χαμένες αγάπες.

Είναι άνθρωποι που αγαπάμε πολύ, που ερωτευτήκαμε κι είναι

δύσκολο ν'αφήσουμε πίσω, άνθρωποι που έχουν σημαδέψει τη

ζωή μας, άνθρωποι που ζήσαμε και μοιραστήκαμε μοναδικές στιγμές μαζί.

Είναι αυτοί οι ξεχωριστοί άνθρωποι που ήταν εκεί όταν τους χρειαζόσουν,

που ίσως να σε πλήγωσαν αλλά σε αγάπησαν πολύ. Σου είναι αφάνταστα

επώδυνο να πάρεις εκείνη την απόφαση και να φύγεις,

να προχωρήσεις τη ζωή σου κι όμως είναι φορές που δε μπορεί να γίνει

διαφορετικά. Έχεις πονέσει πολύ κι έχεις κι εσύ πονέσει άθελά σου, ακούσια τον άλλο. Πάντα θα αναρωτιέσαι γι'αυτούς τους ανθρώπους ''τι κι αν..''

αλλά τη δεδομένη στιγμή ξέρεις ότι το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι

να απομακρυνθείς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχεις πάψει να νοιάζεσαι,

έχεις πάψει να αγαπάς, να ενδιαφέρεσαι και να θέλεις να βοηθήσεις,

να αγκαλιάσεις τον άλλο, να τον κάνεις να νιώσει

χαρούμενος,ευτυχισμένος, μα δε μπορείς

γιατί απλά θα κάνεις τα πράγματα πιο δύσκολα από ότι ήδη είναι.

Αυτοί οι άνθρωποι θα κατοικούν πάντα μέσα σου, μέσα στην καρδιά και στο μυαλό σου

κι όλα όσα έχετε ζήσει μαζί θα είναι πάντα καλά φυλαγμένα

ως ο πολυτιμότερος θησαυρός στο μπαούλο των αναμνήσεων σου

θαμμένο στη ψυχή σου.

Είναι φορές που εύχεσαι να ήταν διαφορετικά τα πράγματα,

οι συνθήκες.Είναι φορές που σκέφτεσαι

''ίσως να πρέπει να κάνω μια ακόμα προσπάθεια,

να δώσω μια ακόμα ευκαιρία..''

..μα αντιθέτως προτιμάς να πεις ''δεν ήτανε γραφτό''.

Δεν πιστεύω στη μοίρα, πιστεύω ότι εμείς

καθορίζουμε τη ζωή μας,

αλλά πάντα υπάρχουν παράγοντες που δεν μπορούμε εμείς να ελέγξουμε

κι ίσως αυτό να είναι για το καλύτερο.

Μακάρι να είναι για το καλύτερο.

Τώρα το μόνο που απομένει είναι

να είσαι περήφανος κι ευγνώμων που έχεις γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους,

που έχεις ζήσει τέτοιες στιγμές, που έχεις γελάσεις,

που έχεις κλάψει, που ένιωσες τόσο έντονα συναισθήματα..

ευχαρίστησε που είχες την ευκαιρία να βιώσεις κάτι τόσο υπέροχο..

Αποκτάμε περισσότερη σοφία απο την αποτυχία

παρά απο την επιτυχία.

συχνά ξέρουμε τι να κάνουμε

μαθαίνοντας τι να μην κάνουμε

και,πιθανότατα,όποιος δεν έσφαλε ποτέ

δεν έμαθε τίποτα.

she

i said,

''The great thing about her is

when you look in her eyes

and she's looking back in yours

everything feels not quite normal

because you feel stronger

and weaker at the same time

you feel excited and at the same time

..terrified

The truth is

you don't know what you feel

except

you know what kind of man

you want to be

..It's as if you've reached the unreachable

and you weren't ready for it

Σκιες

"Ακόμη κι αν οι ΣΚΙΕΣ πάνε πάντα σύμφωνα με τη θέση του ήλιου και νιώθουμε απειλή,δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ακόμη και τη στιγμή που θα βρεθούν μπροστά μας, η θέση τους είναι πάντα δεδομένη, κάτω απ' τα πόδια μας..."

...

"Στην καθημερινοτητα μας κάνουμε άπειρα ταξίδια, περνάμε απο αγάπες κ έρωτες απο πρόσωπα κ σκιές, χανόμαστε πολλές φορές ανάμεσα στο παρελθόν κ στο παρόν μας αλλά ακόμη κ τότε δεν αναγνωρίζουμε πως το μεγαλύτερο κ δυσκολότερο ταξίδι στη ζωή μας είναι εκείνο που πρέπει να κάνουμε για να φτάσουμε απ το μυαλό στην καρδιά μας..."

κυριακή 6 μαρτίου 2011

"Κοντά σε αληθινές στιγμές κ σε αλχημείες που προκαλεί η ανάγκη, πολλές φορές χανόμαστε. Όταν όμως η ανάγκη για ένα πρόσωπο είναι πραγματική, απο μόνη της φέρνει αληθινές στιγμές που δεν αλλοιώνονται απο λάθος δεδομένα κ τότε εσύ καλείσαι να επιλέξεις ανάμεσα στη τροπή που πήραν τα πράγματα κ στη τροπή που μπορείς να τα κάνεις ν ακολουθήσουν, έστω κ αν φαινομενικά δε γνωρίζεις το τρόπο..."

Μην πιέζεις καταστάσεις.

Ασε την ζωή να κυλά.

Δες τον θεό

που ανοίγει εκατομμύρια λουλούδια

κάθε μέρα

χωρίς να πιέζει τα μπουμπούκια.

η μουσική...

...η μουσική είναι η συντροφιά μου και στα καλά και στα άσχημα. Με κάνει να ονειρεύομαι, να ταξιδεύω, να χαμογελώ, να πικραίνομαι, να διασκεδάζω, να θέλω, να θυμώνω, να αναπολώ, να ... να... να... ατελείωτα "να"...
Κάθε τραγούδι και μια ιστορία γεμάτη από συναισθήματα και μνήμες.

snuff

i want you to promise that you'll never let go...

Σε σένα μιλάω

[Το σκεφτόμουν καιρό. Δεν μπορούσα να το πάρω απόφαση. Σήμερα σε είδα. Νομίζω πως θα συμβεί.
Μπαίνω σπίτι, ανοίγω το φως και αρχίζω το γράψιμο. Ναι. Σε 'σένα μιλάω πάλι...]
Μετά από αρκετό καιρό ξανά εδώ.
Μέσα από αυτό το μέρος που σου μίλαγα
όλο αυτό το διάστημα που εσύ απλά με αγνοούσες,
θέλησα να τελειώσω οτιδήποτε προσπάθησα να ξεκινήσω μεταξύ μας.
Την μεγαλύτερη προσπάθεια την έκανα εγώ. Ίσως ακόμα όλα
αυτά να τα έζησα εγώ σε έναν παράλληλο κόσμο.
Όπως και να έχει, ήσουν και εσύ εκεί. Είτε σε έπλασα με
την φαντασία μου (όπως και πολλά άλλα), είτε ήρθες μόνος σου
ακούσια ή εκούσια.

απουσία

"Στη ζωή χάνουμε κ κερδίζουμε συνέχεια πράγματα κ ανθρώπους, δυστυχώς όλα αυτά που χάνουμε δε μπορουν ν αντικατασταθούν με τίποτα άλλο, μένοντας όμως στη σκέψη της απουσίας τους καταφέρνουμε να χάσουμε κ οτιδήποτε νέο θέλει να έρθει στη ζωή μας, πράγμα ριψοκίνδυνο γιατί ο χρόνος φάινεται πως δεν είναι επιεικής στις αναμνήσεις..."

βλέμμα

"Λένε πως αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, θα πας εκεί που κοιτάς, το "πρόβλημα" όμως αρχίζει να δημιουργείται όταν εκεί που κοιτάμε βρίσκεται η αγάπη κ εκεί που δε πιάνει πλέον το βλέμμα μας υπάρχει ο έρωτας..."

αφορμή

"Για κάποιους λόγους νιώθουμε πως δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να δείξουμε όσα νιώθουμε, ακόμη κ σε ανθρώπους που μας λείπουν πραγματικά. Ίσως είναι ο εγωισμός που δε μας αφήνει να τους διεκδικήσουμε ξανά, ίσως όμως είναι κ ο φόβος πως θα τους χάσουμε κ πάλι. Όποιος κ αν είναι ο λόγος, η αφορμή πάντα μπορεί να κάνει τη διαφορά..."

το κλειδί της καρδιάς μας...

"Κάποιες φορές δανείζουμε το κλειδί της καρδιάς μας κ άλλoτε το χαρίζουμε. Στη πρώτη περίπτωση δεν έχουμε δωθεί ολοκληρωτικά άρα καταφέρνουμε κ να πάμε παρακάτω αν χρειαστεί. Στη περίπτωση όμως που το χαρίσουμε, θα πρέπει να έιμαστε προετοιμασμένοι πως πιθανόν κάποια στιγμή να χρειαστεί ν αλλάξουμε κ κλειδαριά..."

υπάρχουν άνθρωποι

"Υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί για χρόνια να μένουν σκιές στη ζωή μας, υπάρχουν κ εκείνοι που απ το πρώτο κιόλας καιρό γίνονται ζωή μας. Στη πρώτη περίπτωση το να φύγούν μακριά μας είναι σχετικά ανώδυνο κ αφορά τη συνήθεια, στη δεύτερη περίπτωση η απουσία τους μπορεί να γίνει κ απώλεια, ίσως όμως εκεί να επιλέξουμε να φύγουμε εμείς πρώτα μακριά τους, θέλοντας να μη χάσουμε την εικόνα τους που μας έκανε να τους αγαπήσουμε..."

Έλλειψις

Άδειασα.Και να φανταστείς πριν απο μια στιγμή ήμουν γεμάτος.Μάζεψα λόγια, εικόνες και όνειρα για να στα δώσω. Χάθηκαν σε ένα λεπτό. Τίποτα δεν έμεινε. Ούτε μια λέξη, ούτε μια εικόνα έστω να μου θυμίζει οτι υπήρξε κάτι εδώ. Ξερότοπος, άγονη γη, δίχως χρώμα. Έτσι με αφήνεις. Ή έτσι με διώχνεις.Τα μάτια μου είχαν πλημμυρίσει με όνειρα και τώρα δεν τα βλέπω, τα έσβησε το πρώτο δάκρυ.

Όσο λείπεις, ξέχασα πως είναι να ονειρεύεσαι. Και όλα τα όνειρα τα έκανα χθες το βράδυ μαζεμένα. Δεν μ' άφησαν οι σκέψεις μου να κοιμηθώ.

Παραιτούμαι σήμερα. Παραιτούμαι απ'το όνειρο. Απο την προσπάθεια. Απο τις φράσεις : "Είμαι εδώ... Θα είμαι εδώ...". Απο ό,τι σε θυμίζει. Απο ό,τι ξέχασες εδώ και εγώ το κράτησα για να στο δώσω όταν θα γυρίσεις. Δεν θα γυρίσεις. Και ίσως ποτέ να μην ήσουν εδώ. Σε περίμενα τόσα βράδια. Κάθε βράδυ. Και ένιωθα κάτι αιχμηρό να με διαπερνά απο άκρη σε άκρη.

Θα ξεχάσω, θα δεις. Θα πάψω να συγκρίνω. Θα πάψω να αναζητώ το βλέμμα σου στους δρόμους. Εσύ μπόρεσες. Θα τα καταφέρω. Ευχήσου μου καλή τύχη. Είναι δύσκολος ο δρόμος της επιστροφης στον παλιό μου εαυτό. Είναι δύσκολο να επιβάλλω στα συναισθήματα σιγή. Η ελπίδα λένε, πεθαίνει πάντα τελευταία... Η δική μου είχε πάρει εδώ και καιρό παράταση. Σήμερα χάθηκε και αυτή μαζί με εσένα. Δεν θέλω να σκέφτομαι το "ποτέ". Κάθε φράση συνοδεύεται πλέον απο ένα "ποτέ". Το φοβάμαι.

Να την προσέχεις..

Είναι δική σου τώρα. Πρόσεχέ την. Φοβάται τη μοναξιά. Τον ίδιο το φόβο. Να την κρατάς σφιχτά. Να της ψιθυρίζεις στ' αυτί κείνο που θέλει ν' ακούσει. Να της γρατζουνάς στην κιθάρα μια μελωδία που αγαπά, κι αν δεν τα καταφέρνεις με τις νότες, γράψε της κάτι απ' την καρδιά. Αγκάλιασέ τη και κάνε τη δική σου. Μ' ακούς που σου φωνάζω? Πρέπει να 'ναι ευτυχισμένη. Αρκεί που κοντά σου χαμογελά και νιώθει ασφάλεια. Μου αρκεί.

Πρόσεχέ την. Στα μάτια να την κοιτάζεις, να της μιλάς με αλήθειες για αλήθειες. Να της μιλάς σιωπηλά. Αγαπάει να κουρνιάζει στην αγκαλιά του άλλου, πόσο το ζηλεύω κι όμως θα σου πω ότι λατρεύει ν' αγαπά. Είσαι τυχερός, τι άλλο μπορώ να σου πω? Να την προσέχεις.
Όχι πάλι το ίδιο ρεφρέν. Όχι, όχι. Χαμήλωσέ το. Όχι...

Δεν σε ξέρω, αλλά..

..να την προσέχεις..
..αυτήν που αγαπώ..
..εσύ την έχεις..
..θα 'θελα να 'μαι συ για μία ώρα..
..να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα..

Δική σου είναι τώρα. Να την προσέχεις.Σαν άγγελος μοιάζει τα βράδυα, θα χάνεσαι στο βυθό των σκέψεών της. Με μια ανάσα. Τη θέλω ακόμη. Έχεις τον παράδεισο στην αγκαλιά σου, μην τον αφήσεις να φύγει. Σε παρακαλώ, μην την κάνεις να δακρύσει ποτέ. Δεν εκτιμάς ποτέ κάτι παρά μόνο όταν σου λείπει. Και μου λείπει τώρα, μου λείπει πολύ..

Να την προσέχεις. Και να θυμάσαι. Αν κάποια στιγμή σου θυμώσει δώσε της μόνο αγάπη. Στη στιγμή θα χαμογελάσει κι όλα θα τα ξεχάσει. Κάποιες νυχτιές φοβάται, ότι θα χαθεί νομίζει. Θα σου κρατά σφιχτά το χέρι, στιγμή μην το αφήσεις. Χάιδεψέ της τα μαλλιά, νιώσε την αναπνοή της. Στα όνειρά της θα κατοικώ να βλέπω αν είναι ευτυχισμένη. Τώρα ζεις εσύ κοντά της, να την προσέχεις, τίποτα να μη σου πάθει. Τα βαρέθηκα όλα. Στάχτη θα γίνω τώρα, στάχτη. Σκόνη, σκιά στο πέρασμά της. Όσο κι αν με πονά στην άκρη θα μείνω. Τελειώνει το τραγούδι, τελειώνει η δύναμή μου. Και μην ανησυχείς..

..εγώ γίνομαι σκόνη..

..δε θα την ενοχλήσω..

..όσο κι αν αυτό με σκοτώνει..

..η καρδιά μου είναι μόνη..

..θα χαρείς επομένως..

..αυτή που εσένα αγαπάει..

..εγώ είμαι ερωτευμένος..

Να την προσέχεις..*αφιερωμένο*

δεν υπάρχει το "για πάντα"...

υπάρχει μόνο η ουτοπία του...

ψευδαίσθηση που έχουμε ανάγκη να την ζούμε...

δύο λέξεις που γεννούν ελπίδες και όνειρα...

δύο λέξεις που οριοθετούν τα πάντα...
ανόητα και παιδιάστικα...
ανταλάσσουμε τα πάντα μας για αυτό το "για πάντα"...

και ξεχνάμε να ζούμε το "τώρα" μας...

δεν με νοιάζει το για πάντα...

και νιώθω διαφορετικός...

θέλω το για πάντα μου να διαρκεί όσο μία στιγμή...

αρκεί αυτή η στιγμή να με γεμίζει...

μην σε παραξευνεύει...

μην αναρωτιέσαι...

είναι απλό...

δεν με γεμίζουν δύο λέξεις...

δεν μου φτάνουν δύο λέξεις...

σε κανέναν δεν θα έπρεπε να αρκούν...

μην σου πω ότι έχω βαρεθεί να τις ακούω...

δεν θέλω το για "πάντα σου" λοιπόν...

θέλω το "τώρα" αν αντέχεις...